blog

 

 

Worden wie je bent!

blog 31/10/2016

 

Annick en ik werden weer uitgenodigd door Randstad om kleur en stijladvies te geven. Altijd enerverend en leuk om zo’n event te mogen doen. Vooral omdat je mensen echt concrete tips kan geven omtrent hun eerste indruk.

 

Om je een beeld te schetsen hoe zo’n avond verloopt. Stel je een lange rij mensen voor en twee rood aangelopen enthousiaste stylistes met een regenboog aan kleurtjes, die als een malle iedereen van een goed advies willen voorzien.

 

Zo heb ik een blonde dame geholpen die zeer slechtziend was en benieuwd was wat haar goed zou staan. Haar blindgeleide hond ging er lekker bij liggen. Groot gelijk;-) Door de kleuren te beschrijven kreeg zij een idee wat ik kon zien. En door verschillende texturen in de materialen kon ze voelen wat ze prettig vond en wat niet. Ik heb foto’s van haar gemaakt zodat een vriendin waar ze mee gaat shoppen, haar met de kleuren kan helpen. Tof he! Dit was voor mij ook een bijzondere ervaring!

 

Zo kwam er een dame naar me toe met een heel lief gezicht, maar een ietwat onzekere, voorzichtige indruk. Wat bij haar nu een mega verschil maakte was vorm. In deze tijd is de raglanmouw super trendy. Zo droeg deze dame daar een jurk en rood vest in. Doordat zij aflopende ronde schouders heeft, werd dit nog meer versterkt door deze inzet van de mouw. Zo kreeg ze optisch een wat triestige, vermoeide en onzekere houding. Door de schouderlijn van haar vest precies op haar schoudergewricht te plaatsen, kreeg ze meteen body en kracht. Je zag haar hele ‘presence’ in de spiegel veranderen. Omdat ze een baan als coach ambieert is het goed om het vriendelijke maar ook om het krachtige, betrouwbaarheid en deskundigheid uit te stralen, zodat mensen hun verhaal zich aan haar kunnen toevertrouwen. Ze weet nu hoe ze dit op een eenvoudige wijze kan toepassen en dat zal haar helpen op een positieve manier haar eerste indruk te beïnvloeden.

 

Ik ontmoette ook een jonge vrouw met sproetjes en lang krullend haar en groene ogen. Ik schatte haar half twintig. Groot grijs vest en een zwart bloesje met een print. Ze gaf me een stralende blik en stevige handdruk bij het voorstellen en toen gebeurde er iets aparts toen ze voor de spiegel ging zitten.

 

Toen ze daar zat leek het alsof ze zich wel zou willen inpakken en oprollen als een egeltje voor de winterslaap. Die open stralende blik was weg. Ik ging aan de slag. Hele warme kleuren stonden haar prachtig en toch was er veel zwart in haar kast. Veel mensen vinden zwart heel mooi en stijlvol, maar voor sommige mensen heeft het ook een functie. Om zelf niet gezien te worden of afstand te creëren kan een reden zijn. Ze zag er creatief uit en toen ik haar vroeg wat voor werk ze deed, antwoordde ze bij de belastingdienst. Ik dacht: he dit klopt helemaal niet wat ik zie. Wat voor hobby’s heb je dan? Toen riep een kennis ja ze houdt van reizen en koken en toen kwam er een stralend gezicht tevoorschijn. Ik zei nog: kan je niet een blog gaan schrijven op reis? Het is niet dat ik iets tegen de belastingdienst heb. Ik had alleen het gevoel dat zij daar niet thuishoort.

 

Misschien zit ze ook op een kruispunt en is het nog te vroeg om te kiezen welke kant ze op gaat. Ik hoop in ieder geval dat ik een vlammetje hebt aangestoken en dat ze haar licht in zichzelf ziet en dat ook ga uitzenden. Misschien met een blog of koken of wat dan ook. Ik hoop en gun het haar van harte.

 

Dat maakt dit vak zo mooi. Het gaat niet alleen om de buitenkant. Het is een reflectie van de binnenkant. Kleding en kleur is een mooi communicatie middel hierin.

 

Randstad vertaalt dat heel mooi op hun manier in dit event met de titel ” worden wie je bent”!

 

Liefs en warme groet Yvonne van Sproet

 

Ben jij een tien?

19 oktober 2016

 

Afgelopen zondag was ik op een 'self esteemdag' van Dove voor meisjes en jongens in de leeftijd van 9 tot en met 15. De kids werden ontvangen met een luid applaus toen ze de zaal binnen gingen zonder ouders. Ja die mochten meekijken;-)

 

Het moment daarvoor was ik kleuradvies aan het geven en er ontstond een rij. Superleuk dat de meiden enthousiast waren. Wanneer het zo druk is, hou ik niet meer bij wie de volgende in de rij is. Ik ga er vanuit dat dat zich vanzelf organiseert. Toch gebeurde het dat twee moeders een soort van woorden met elkaar kregen over wie er eerst in de rij stond. Akward... De ene moeder en haar dochter zeiden ook, dat ze al heel lang aan het wachten waren( ik voelde hun verontwaardiging). De andere moeder bedacht een oplossing waardoor alle meiden nog aan de beurt kwamen, voordat ze naar binnen konden. Helemaal top dus. Ze liet zich niet van de wijs brengen. Dus dit liep goed af.

 

De kinderen gingen naar de zaal en kregen een super workshop over zelfvertrouwen en hoe dat voelt. En warempel het meisje wat in eerste instantie lang heeft zitten wachten kwam zelfverzekerd naar me toe en vroeg of ze nog een keer wat kleuren mocht proberen. Wow wat een verschil in ‘presence’ was dat. Ze pakte nu zelf de regie en liet het niet aan toeval of mama over. Go Girl!

Ik begrijp het ook heel goed. Ikzelf ben ook opgegroeid met een moeder die zichzelf meer op de achtergrond stelde. Zij zou waarschijnlijk ook de moeder zijn die verontwaardigd zou zijn. Is dat goed of fout? Nee het is gewoon een gegeven.

 

Het maakt me wel nieuwsgierig en daarom ga ik met de ouders mee naar binnen voor de workshop.

De eerste vraag is: Wie geeft zichzelf een 10? Niemand steekt zijn/haar vinger op. In eerste instantie denk ik ook een 9 en in de tweede ronde een 10. Maar dan zijn er nog maar 2 van de 50 volwassenen, die het zeggen. De lifecoach legde uit, dat je je beter een 10 kan voelen en vol zelfvertrouwen de wereld in kan gaan. Tuurlijk kom je daar ook problemen tegen, maar die zijn er ook om op te lossen. Of je kan er beter mee omgaan. Ik voelde het al bij mezelf. Een 10 voelt eigenlijk heel lekker en als je dan denkt oh een 8 is ook goed dan zak je letterlijk ook in energie. Ik voelde dat in ieder geval bij mijzelf.

 

Wat een verantwoordelijkheid voor ouders, want kinderen copypasten exact wat jij doet. Dus zeg je als moeder Ik heb dikke benen. Grote kans dat je kind dat dus ook overneemt. Dat geldt natuurlijk ook voor de vaders. Ik snap het, iedereen heeft zo zijn/haar gebreken, maar door welke bril kijken we allemaal? Door brillen van onze voorouders en onze ouders gemengd met je eigen werkelijkheid projecteer je dat toch op je kind. Ikzelf heb twee 'plus'kinderen. Ik haat het woord ‘stief’ en of ik nu wil of niet ik zit ook in ‘een systeem’ met hen en hun vader. En nu besef ik me nog te meer hoeveel invloed we op elkaar hebben.

 

Zelfvertrouwen het lijkt zo simpel en waarschijnlijk is het dat ook als je het gaat zien als een oefening net als meditatie waarin je elke dag oefent en tegen jezelf zegt: Ik ben een tien!”

Goed voor jezelf, goed voor de kinderen en goed voor de wereld. Hopelijk leren ze dit ook op school. Ik vind het in ieder geval een must-have voor elke basisschool en middelbare school en geef dan ook meteen de ouders een masterclass. Die kunnen af en toe ook een liefdevolle spiegel gebruiken:-)

 

ps. Wil je ook kleuradvies? Ik geef ze gecombineerd in een garderobemanagement. Zie deze link http://www.sproet-imageconsultancy.nl/sproet-imageconsultancy-garderobe-analyse.php of stuur me een berichtje voor een op maat gemaakt event! info@sproet-imageconsultancy.nl

 

 

 

 

 

Dankbaar

31 maart 2015
Dit is mijn allereerste blog en ik ben dankbaar.

Dankbaar voor het zonnetje dat door mijn raam piept, de warme koffie naast mijn laptop; de glinstering van het water in de verte waar ik op uitkijk, voor mijn lief die er altijd is, voor vriendinnen en familie, voor sprankel en haar kleine spruit. De wind waait alsof deze wat heeft te verwerken en er tijd is voor een frisse wind in deze tijd. Want het is lente en tijd voor nieuwe ontwikkelingen, groei, geboorte, bloesem en groene grasvelden! Het heeft even tijd gekost voordat ik deze blog schreef, er stond al een tijdje een leeg canvas voor me klaar en zie hier door het gewoon te doen, staat daar ineens wat op het vel.

Dankbaar. Een heel sterk woord wat zich verbind met positieve energie voor mij. Ik heb een tijd een dagboek bijgehouden en s’avonds voordat ik naar bed ga, benoem ik even waar ik dankbaar voor ben. Tenzij ik zo moe ben, dat ik meteen in slaap val;-) Wat zo mooi aan dit fenomeen is, is dat ik ongeacht wat voor dag ik heb, ik dingen of momenten ken, hoe klein ook, die speciaal en bijzonder zijn.

Ik ben dankbaar voor de groei die ik heb doorgemaakt. Gisteren zag ik een filmpje van THarvEeker over zijn inzicht, dat als je de simpele dingen doet elke dag voor een lange periode, dit je leven kan veranderen of transformeren in positieve zin. En waarom zijn het dan toch deze kleine dingen die ons ervan weerhouden om het lang vol te houden? Bijvoorbeeld gezond eten, sporten, genoeg slapen, mediteren etc. Eigenlijk zijn het hele eenvoudige dingen die je makkelijk zelf kunt doen en je leven gemakkelijk kunnen maken, zodat je je goed voelt over jezelf.

Een jaar of 4 geleden ben ik begonnen met mindfulness en in het begin vond ik het heel moeilijk om gelijk 45 min. te gaan mediteren en ook al voelde ik me er heel goed door, liet ik het toch door de waan van de dag maar zitten. Geen prio zeg maar. Totdat  er een grote uitdaging op mijn pad kwam, was ik het mediteren eigenlijk al weer een beetje vergeten. Ik dacht er daarvoor wel eens aan in de trant van “ik moet echt weer eens mediteren ”  Voor het woord mediteren kan je natuurlijk van alles invullen. Herkenbaar? Toch ben ik met 5 a 10 minuten per dag begonnen en dat is inmiddels na twee jaar naar 20 minuten per dag gegaan. Ik kan je zeggen dat dit mijn leven veranderd heeft en ook heeft het mij geleerd dat ik in kleine stapjes mijn doel ook bereik en volhoud. Zou dat het kunnen zijn, dat we te grote doelen willen, waardoor we al van tevoren ontmoedigd raken?

Ik vind persoonlijke groei en transformatie mega fascinerend. Hoe kan iemand in kleine stappen zichzelf ‘groots’ presenteren zoals hij of zij is diep van binnen, maar ook aan de buitenkant. Er bestaat zo’n groot misverstand dat de buitenkant niet belangrijk is, en toch is dit een reflectie van je binnenkant. Ook de buitenkant verdient het om jouw beste zelf te laten zien.

Vandaar mijn motto: Be the best you can be, be yourself!